منصور برمكي يكي از شاعران مطرح چند دهه اخير كشورمان كه به علت نارسايي كبدي از چندي پيش در بيمارستان فقيهي (سعدي) شيراز بستري شده بود، حدود ساعت شش صبح روز جمعه دوازدهم بهمن ماه درگذشت. 

برمكي كه شاعرزاده‌اي پرورده در سرزمين شعرپرور شيراز بود، در سال 1319 در شهرضاي اصفهان متولد شد. او كه دبير بازنشسته آموزش و پرورش بود، داراي چندين دفتر شعر است كه در دوره پهلوي دو دفتر از اشعار او كه از جمله اولين كارهاي اين شاعر گرانمايه هم بود، توسط ساواك توقيف شد و بعد از آن چند دفتر شعر ديگر از او چاپ و منتشر شد همچون «با گريه‌هاي ساحلي»، «فصل بروز خشم»، «ريشه‌هاي ريخته» و «دهان بي‌شكل پنهان».

از اين شاعر گرانقدر چند دفتر شعر ديگر به يادگار باقي مانده كه هنوز چاپ نشده است.

* در قاب‌هاي دريايي

آنجا كه موجب خوانا برمي‌خاست

آواز گريه مي‌‌خفت

* با ما صداي گريه رها بود

مادر، كنار حادثه

تنها

*وقتي پرونده مي‌‌مرد

دست كبود مادر

از آب‌ها بيرون بود

(از دفتر شعر «با گريه‌هاي ساحلي»)

جای بسی تأسف داره

کل اینترنت رو زیر و رو کردم

بیش از 100 سایت تخصصی شعر پارسی و شعر نو و .... سر زدم

تا شاید مطلبی و یا گزیده ای از آثار برمکی رو پیدا کنم

ولی دریغ از حتی یک شعر کوتاه

بیشتر از اینکه دلم واسه مردنش بسوزه ، واسه غربتش سوخت .

« روحش شاد »