این روزها

حس رهایی

در درونم از هر شهوتی سرکش تر شده

چنان که دیگر مهار ناشدنیست

شهوتی که سراسر نفرت است تا لذت

مالامال از خونخواهی ست تا خواهش .

حس این روزهای من

حس شیر ژیانیست

در قفسی تنگ

بسته به زنجیر و در بند

که دیگر نه کسی غرش هایش را جدی میگیرد

و نه از یال و کوپالش میترسد .

ولی من

قصد طغیان دارم

با همان یال و کوپال

با همان غریو و غرش .

حس این روزهای من

حسی فراتر از رهایی ست

« طغیان »

حتی به بهای نابودی .